HOME    KONTAKT
  Piotrekb.pl
Menu
Księga Gości
Sobieska Wola

            Witam serdecznie na stronie Sobieskiej Woli.
 
     Sobieska Wola piękna miejscowość położona w województwie Lubelskim na wschód od Lublina w Krzczonowskim Parku Krajobrazowym. Wioska liczy około 1400 mieszkańców, ludzi w większości zacnych, pogodnych w miarę szczęśliwych i zawsze gotowych pomóc.

     W miejscowości znajduje się park w którym mieści się "jako tako" odrestaurowany dworek  służący że tak napiszę Janowi III Sobieskiemu do weekendowych wypadów. :-)

Jest tu także kościół i parafia pod wezwaniem św. Stanisława BM erygowana 29-05-1958 dekretem bpa. Piotra Kałwy

    Po za tym miejscowość przylegająca do rzeki Giełczwianka oferuje wiele malowniczych pejzarzy, piękne parki, drzewostany, łąki, ścieżki piesze i rowerowe, dziewicze tereny które czas najwyższy już odkryć i zwiedzić.

    Z zakupem produktów spożywczych nie będzie problemu ponieważ znajdują się w Woli Sobieskiej 3 sklepy ogólno - spożywcze  a i połączenie komunikacyjne jest w "miarę" dostępne tzn. zazwyczaj "busy" jadące z Żółkiewki mogą nas zabrać do Lublina poprzez dwie trasy - pierwsza z nich to

 Krzczonów-Zielona-Piotrków-Jabłonna-Czerniejów-Lublin,

druga zaś to

Krzczonów-Olszanka-kol. Chmiel-Chmiel-Skrzynice-Czerniejów-Lublin.

Istnieje także połączenie w drugą stronę do Żółkiewki poprzez Tokarówkę.

     Trasy są bardzo malownicze bo jedną z nich zwiedzamy Boży Dar najwyżej położone miejsce w Krzczonowskim Parku Krajobrazowym a drugą trasą jedziemy przez śliczne tereny łąk, pagórków i lasów.

     Wybrane zdjęcia z miejscowości umieściłem w galerii gdzie zapoznacie się z wyjątkowym miejscem we wschodnich regionach Polski czyli Sobieską Wolą i jej okolicami.

SERDECZNIE ZAPRASZAMY.


Linki:

Sobieska Wola - zdjęcia

Sobieska Wola - Wikipedia
Informacje historyczne
 

     
W górnym biegu rzeki Giełczew leży wieś Wola Sobieska. Początkowo wieś ta nazywała się Wola Wyszmuntowska i w 1465 roku należała do Stanisława i Jana Pełków.

     W 1496 roku była własnością Stanisława i jego żony Katarzyny, córki Piotra Pszonki, ówczesnego podsędka lubelskiego.

     W 1529 roku występuje nazwa tej wsi jako Giełczicka Wola i należy do So­bieskich, którzy płacili dziesięcinę z folwarku plebanowi w Krzczonowie. Praw­
dopodobnie Sebastian Sobieski, syn Stanisława, a wnuk Mikołaja
z Sobieszyna, ożenił się z Barbarą Giełczewską i stał się dziedzicem tej miejscowości.


     Z czasem nazwano ją nie Wolą Giełczewską, a Wolą Sobieskich (Sobieską),
którą władali kolejno, jak wynika z genealogii tego rodu, Jan Sobieski senior i je­go syn Marek - senator, chorąży nadworny koronny, kasztelan i wojewoda lubel­ski i dziadek przyszłego króla polskiego Jana III Sobieskiego.

     W 1547 roku tenże Marek Sobieski nabył lub otrzymał w posagu żony Kata­rzyny Tęczyńskiej niedalekie od Woli Sobieskiej stare, historyczne Pilaszkowice, też malowniczo położone nad rzeką Gielczwią.

     W roku (1998) zdewastowany i popadający w ruinę, opuszczony dwór i otaczający go park a obecnie lekko odrstaurowany (2011), wzniesiony w połowie XIX wieku, zamieszkiwała potem Regina Stry­jeńska ze Stryjna. Z nią mieszkał tu w latach 1831-1845 senior rodu właścicieli Stryjna, Piotr Stryjeński.
Oboje Stryjeńscy w tym czasie skupili pozostałych członków rodu w Woli Sobieskiej i prowadzili ożywioną i promieniującą działalność kulturalną i towa­rzyską znaną
 w całym regionie.


     Regina Stryjeńska, nie mogąc poradzić sobie z administrowaniem posiadanym majątkiem, zaproponowała mężowi swojej siostrzenicy, Gniewskiemu, właścicielo­wi Przybysławic w Sandomierskiem, aby w jej imieniu prowadził to gospodarstwo.

W niedługim czasie majętność ta tak była zadłużona, że po ich zapłaceniu wy­
starczyło na zapłacenie dożywotniej pensji dla Reginy i Piotra Stryjeńskich, którzy znaleźli schronienie w Woli Gałęzowskiej. Regina Stryjeńska zmarła w 1867 roku, a jej brat w 1872 w Lublinie.

     W 1883 roku majątek w Woli Sobieskiej posiadał 672 morgów: w tym gruntów ornych i ogrodów 457 morgów, łąk 27 morgów, pastwisk 98 morgów, stawów 8 morgów, lasu 51 morgów i nieużytków 31 mor­gów. Istniało tam wówczas 5 budynków murowanych i 14 drewnianych.

     Po Konstantym Goniewskim, w końcowych latach XIX wieku, ma­jątkiem zarządzał Władysław Lewiński, od którego Fabian (Bogdan) Rzewuski, syn Józefa nabył dobra wolińskie za sumę 41 000 rubli 24 czerwca 1896 roku (co zapisano do księgi hipotecznej 8 lutego 1901 roku). Od Fabiana Rzewuskiego w dniu 31 sierpnia 1900 nabył część dóbr w Woli Sobieskiej, za sumę 10 700 rubli Żyd Moszek Wulf Pelcsyja. Józefa Chaima, który 5 marca 1904 roku nabył jeszcze od tegoż Fabiana Rzewuskiego obszar 550-878 sążni kwadratowych, natomiast jednocześnie sprzedał część ziemi z tego majątku 13 lutego 1907 roku za sumę 1800 rubli niejakiej Katarzynie Basiak z domu Lis, córce Szczepana.

     Moszek Wulf Pelc sprzedał znowu 878 sążni kwadratowych ziemi w dwu równych częściach Janowi Podgórskiemu, synowi Kazi­mierza, i jego żonie Mariannie, córce Franciszka: z domu Barszczew­skiej, za sumę 650 rubli każda.

     Majątek w Woli Sobieskiej pozostawał w latach 1867-1886 w rękach Konstan­tego Gniewskiego, a po nim własnością tą zarządzał na przełomie XIX i XX wie­ku nowy właściciel, Władysław Lewiński. Od niego kupił dobra Fabian Rzewuski, syn Józefa Rzewuskiego.

     Po Rzewuskich gospodarstwo w Woli Sobieskiej nabył Żyd Moszek Pelc, syn Józefa Chaima Wulfa. Tenże Wulf sprzedawał w częściach te dobra prywatnym właścicielom, a pozostałość, jak mówią dokumenty, znalazła się w rękach Faustyna Płacheckiego. W dniu 02.10.1911 roku około 500. mórg kupił od Płacheckiego Tomasz Watson, syn Tomasza, a w 1927 roku dobra te w spadku przejęła Janina z Watsonów Stachowiczowa, która gospodarzyła tu do 1944 roku, do czasów tzw. Reformy Rolnej.


     W latach trzydziestych rozpar­celowano 234 morgi i 46 pręty ziemi. W 1939 roku rozebrano stary, drewniany dwór, ze względu na zły stan techniczny, a murowaną przy nim stojącą część poddano gruntownemu remontowi. W Woli Sobie­skiej w latach 1942/43 inwentarz wykazywał 128 ha, w tym: 108 ha pola, 4 ha łąk, 6 ha ogrodów, podwórza, drogi i nieużytki 2,53 ha. Do wojny istniał więc dwór w Woli Sobieskiej z pełnym wyposaże­niem budynków gospodarczych usytuowanych na południowy zachód od dworu. We wschodniej części stał młyn na usypanej grobli. W nie­wielkiej odległości od dworu za parkiem były czworaki dworskie, w których mieszkała służba.
   
     Dojazd do dworu był od strony północnej, drogą prowadzącą przez wieś i osadę młyńską wzdłuż stawów przy rze­ce obok ściany parku w alei starych, do dziś rosnących lip z dawnych czasów.


     Zespół dworski razem z parkiem posiadał wymiary 230 na 370 m. Mocą dekretu 1944 roku rozparcelowano dobra Woli Sobieskiej, a w latach 50. nastąpił upadek dawnej świetności dworu, parku i całego ich otoczenia. Rozebrano walące się obiekty gospodarcze i czworaki. Dwór posiadał wielu jeszcze użytkowników: Gromadzką Radę Narodową, Pocztę, Ośrodek Zdrowia. Nie zabiegano o remonty, estetykę i wystrój zewnętrzny parku i otoczenia. Zachował się jedynie zarys alei grabowej i starych lip. Zniknęły sad owocowy i warzywnik dworski za parkiem,
a także stare spichlerze, stajnie, obory, stodoły, które przylegały do par­ku.

     Po wojnie w 1958 roku społeczność wsi Wola Sobieska w dworskiej stodole urządziła kaplicę, a następnie pod kierownictwem księdza pro­boszcza Czesława Wójcika zbudowano na parceli podworskiej pięknie prezentującą się świątynię i utworzono samodzielną parafię w Woli Sobieskiej.


     Administrowali tu ks. Piotr Mizioł, a po jego śmierci w 1987 ks. Wiktor Perestaj, dawny wikariusz w parafii piaseckiej. Dłuższy czas  parafią zarządzał śp. ks. Maciej Grajewski gdzie pod nadzorem jego społeczność wybudowała pięknie prezętującą się świątynie na wzgórzu obok starego kościoła. Obecnie księdzem parafii w Sobieskiej woli jest ks. Grzegorz Franaszek Sukcesorem dawnej Woli Sobieskiej są żyjący członkowie rodziny Janiny Stachowicz, mieszka­jący poza Wolą Sobieską
Copyright by www.d4u.glt.pl